Archiwa tagu: kurs SEP

Praca pod napięciem i praca w pobliżu napięcia

Praca pod napięciem.

Dla elektryka, praca pod napięciem jest z czasem elementem na tyle prozaicznym, że z czasem popadamy w rutynę., Kto z nas, użytkowników energii elektrycznej nie spotkał się z elektrykiem, który nigdy nie wykonywał pracy pod napięciem, a tym bardziej prac w pobliżu napięcia. Niejednokrotnie też każdy zapewne oglądał różnego rodzaju filmy, w tym fabularne, gdzie scena wspinającego się na słup energetyczny człowieka dosięga przeskok iskry elektrycznej, takiego wyładowania przez ciało człowieka. Zapewniam, że nie są to filmy rozrywkowe, komedie itp. No chyba, że nasz bohater przeżyje takie bliskie potkanie z energią elektryczną i leci dalej ratować świat przed złem.

Tylko skąd specjalista elektryk wie, kiedy, w jakich warunkach i okolicznościach takie wyładowanie może zagrozić życiu człowieka? Na jaką odległość można się zbliżyć do urządzeń i sieci elektrycznych, aby swoją pracę wykonać bezpiecznie?

Z pomocą przychodzą oczywiście przepisy polskiego prawa, a dokładniej polskie czy w tej chwili europejskie normy. Prawodawca na podstawie przeprowadzonych przez specjalistów doświadczeń i analiz różnych przypadków podzielił prace elektryczne na dwie strefy: praca pod napięciem oraz praca w pobliżu napięcia. Poniższa tabela pokazuje zależności wysokości napięcia od odległości pracy elektryka, czyli wyznacza wielkości stref dla człowieka pracującego pod napięciem oraz pracującego w pobliżu napięcia.

 

napięcie pracy urządzeń/sieci

[kV]

Strefa
praca pod napięciem [mm]praca w pobliżu napięcia [mm]
Bezpieczne odległości pracy pod napięiem i pracy w pobliżu napięcia

 

do 1do 300od 300 do 700
do 30do 600od 600 do 1400
110do 1100od 1100 do 2100
220do 2500od 2500 do 4100
400do 3500od 3500 do 5400
750do 6400od 6400 do 8400

Należy też pamiętać, że określenie wielkości stref w zakresie do 1 kV dotyczy wyłącznie sieci energetycznych. Jest to zrozumiałe, gdyż w każdym przydadku otwarcia tablicy bezpiecznikowej w celu np. włączenia bezpiecznika lub zmiany czasu zegarze taryfowym w instalacjach domowych należałoby stosować procedury pracy pod napięciem !

Tak więc, według prawa, elektryk wymieniający spalony, zużyty bezpiecznik nie pracuje pod napięciem ani nie pracuje w pobliżu napięcia. Należy jednak postępować zgodnie ze zdrowym rozsądkiem i zdawać sobie sprawę, iż w przewodach jest napięcie a zajęcie jest pracą pod napięciem.

Instalacja elektryczna

Instalacja elektryczna.

Ogólnie rzecz biorąc, instalacja elektryczna to ostatnia część układu rozprowadzania energii elektrycznej, służącaą do dostarczenia napięcia do odbiorcy końcowego, do jego gniazdek elektrycznych, oświetlenia a także do gniazdek siłowych (3-fazowych) , oraz do innych specjalnych zastosowań, o napięciu nie wyższym niż 1 kV prądu przemiennego lub 1,5 kV prądu stałego. Są to obwody zasilania niskiego napięcia, oznaczanego literkami NN.

W instalacji elektrycznej lokali użytkowych najczęściej można wyróżnić:

  • przyłącze P
  • złącze ZŁ
  • rozdzielnie Główną RG
  • wewnętrzną linię zasilającą WZL, jedną lub kilka
  • rozdzielnie piętrowe, tablice  TP
  • skrzynka licznikowa, tablica licznikowa TL
  • instalację odbiorcy końcowego, tablica mieszkaniowa TM
rys. 7.1 Schemat Instalacji elektrycznej
rys. 7.1 Schemat Instalacji elektrycznej

Instalacje elektryczne muszą spełniać szereg wymagań technicznych, użytkowych i funkcjonalnych:

  • pewność poprawnej pracy, niezawodność
  • wysokie bezpieczeństwo użytkowania instalacji
  • jakość dostarczanej energii
  • wysoka funkcjonalność
  • standardowe rozwiązania techniczne, wymienialność elementów składowych
  • dobre wrażenia estetyczne
  • zapewnienie ciągłości dostaw energii elektrycznej
  • zapewnienie wymogów ochrony środowiska naturalnego

Aby zapewnić odpowiednią, dostatecznie wysoką niezawodność dostarczania energii elektrycznej, instalacje elektryczne zostały podzielone na 4 kategorie, w zależności od wymagań co do ciągłości dostarczania energii. każdy rozsądny człowiek zgodzi się z faktem, iż nie można pogodzić się z faktem czasowej, nawet bardzo krótkiej przerwy w dostawie energii n.p. do szpitala na salę operacyjną, natomiast przerwa w dostawie energii na teren ogródków działkowych, nawet kilkunastominutowa, prawdopodobnie nawet nie zostanie zauważona.

Tabela 1 przedstawia podział instalacji elektrycznych na kategorie niezawodności dostaw energii elektrycznej.

Kategoriaodbiorcy przykładyniezawodność zasilaniarozwiązania techniczne
I
domy jednorodzinne, tereny wiejskie, niewielkie bloki mieszkalne
dopuszcza się przerwy w dostawie energii z rzędu kilku, kilkunastu minut
dostawa energii pojedyncza linią zasilającą, brak wymagań dotyczących zasilania rezerwowego
II
duże bloki mieszkalne, kilka klatek schodowych wyposażonych w windy, kina, teatry
przerwa w dostawie nie większa niż kilkadziesiąt sekund
automatyczne oświetlenie awaryjne np.. akumulacyjne, stosowanie agregatów prądotwórczych.
III
szpitale, stacje nadawcze RTV, dworce, lotniska
przerwa w zasilaniu nie dłuższa niż 1 sek.
dostawa zasilanie z 2 niezależnych źródeł, np. z 2 stacji transformatrorowych, automatyczny wybór źródła zasilania rezerwowego
IV
wybrane urządzenia odbiorców wym. w kategorii III – serwerownie, sale operacyjne, systemy komputerowe np. giełdy, banków, systemy bezpieczeństwa lotnisk itp.
zasilanie non-stop niedopuszczalna przerwa w zasilaniu
zasilanie z 2 niezależnych źródeł plus dodatkowo agregat prądotwórczy, pełna automatyka buforowania zasilania, stosowanie UPS

 tab. 1

Przykładowy schemat ideowy instalacji elektrycznej w lokalach mieszkalnych pokazuje rys. 7.2.

Schemat ideowy instalacji elektrycnej
rys. 7.2 Schemat ideowy instalacji elektrycnej

 

 

Układy sieciowe.

Elektryczne układy sieciowe.

Układy sieciowe zasilania zostały w/g normy podzielone na kilka typów. W zależności od rozwiązań technicznych i konstrukcyjnych sieciowych układów zasilania możemy wyróżnić:

  • układ TN –  występujący w 3 odmianach:
  1. układ TN-C – najczęściej spotykany układ zasilania
  2. układ TN-S
  3. układ TN-C-S – obecnie obowiązujący dla nowych i  modernizowanych instalacji
  • układ TT – obecnie bardzo rzadko spotykany
  • układ IT – specyficzne układy zastosowań

Poszczególne litery są skrótami od wyrażeń:

  • T – terre (franc.) – ziemia, uziemiony
  • N – neutre (franc.) – neutralny
  • I – isolate (franc.) – izolować, izolowany
  • C – combine (franc.) – łączyć, wiązać, połączony
  • S – separe (franc.) – rozdzielać, oddzielać

S – nie oznacza separacji „PE” i „N”  lecz rozdzielenie. Separacja to odizolowanie.

Najczęściej każdy sieciowy układ zasilający rozpoczyna się od stacji transformatorowej i poprzez linię zasilającą energia jest rozprowadzana do użytkowników końcowych. W zdecydowanej większości, punkt neutralny, wspólny uzwojeń transformatora jest uziemiony. Wyjątek stanowi układ IT, gdzie punkt neutralny jest izolowany lub połączony z ziemią poprzez wysoka rezystancję, np iskiernik.

 

Układ TN-C

Układ sieciowy TN-C
rys-6-1 Układ sieciowy TN-C

Charakterystyczne dla tego układu ( TN-C ) jest:

  1. część zasilająca układ, czyli transformator jest uziemiony, stąd literka T
  2. odbiorniki energii nie korzystają z osobnych uziemień, stąd literka N
  3. przewód neutralny PE i ochronny N jest prowadzony tym samym przewodem PEN, stąd literka C

 

Układ TN-S

Układ sieciowy TN-S
rys. 6-2 Układ sieciowy TN-S

Układ sieciowy zalecany w nowych, remontowanych czy modernizowanych instalacjach. Układ wyposażony w dodatkowy przewód PE, wyodrębniony z przewodu PEN (patrz układ TN-C) zwany przewodem ochronnym, przez który w normalnych warunkach pracy sieci nie może płynąć prąd. Przewód PEN jest tutaj oznaczony literką N, jako przewód neutralny i jest on przewodem roboczym układu.

Układ TN-C-S

układ sieciowy TN-C-S
rys. 6.3 Układ sieciowy TN-C-S

Układ, w którym występują zarówno przewód PEN jak i PE oraz N. Przewody PE – ochronny i N – neutralny, zostały wyodrębnione z przewodu PEN bezpośredni na linii zasilającej. Część układu pracuje w układie TN-C a reszta w układzie TN-S. Nie należy zapomnieć o uziemieniu punktu rozdziału przewodu PEN na PE i N !

Układ TT

układ sieciowy TT
rys-6-4. Układ sieciowy TT

Układ TT posiada uziemiony punkt neutralny transformatora, natomiast w odróżnieniu od w/w układów TN, wszystkie urządzenia odbiorcze energii korzystają z własnych uziemień, bądź uziemienia wspólnego dla kilku urządzeń, zwanego uziemieniem grupowym. Uziemienia te tworzą sieć ochronną PE znaną z poprzednich układów.

Układ IT

układ sieciowy IT
rys. 6.5 Układ sieciowy IT

Jak już wspomniałem, specyficznym rozwiązaniem tego typu układu jest izolowanie punktu neutralnego transformatora od ziemi.  Jest on na ogół podłączony do ziemi na pomocą wysokiej impedancji lub iskiernika, które zapobiegają pojawieniu się w sieci zbyt dużych przepięć, czyli drastycznych wzrostów napięcia. n.p. w skutek przebicia izolacji transformatora. Żadna część czynna układu (L1, L1, L3 oraz N ) nie może być połączona z ziemią. Odbiorniki korzystają z sieci ochronnej w postaci indywidualnych lub grupowych uziemień ochronnych. Ciekawą cechą tego układy jest fakt, iż nawet bezpośrednie dotknięcie jednego  przewodu fazowego nie nie powoduje porażenia ! Pojedyncze zwarcie przewodu fazowego na obudowę urządzenia odbiorczego nie powoduje zatrzymania pracy układu. Na dobra sprawę, bez pomiarów trudno czasami nawet stwierdzić takie zwarcie. Cecha ta sprawia, że jest to układ o dużej niezawodności dostarczania zasilania. Układ wymaga ciągłej kontroli wartości rezystancji izolacji, aby dostatecznie wcześnie stwierdzić pojedyncze zwarcie przewodu czynnego do ziemi.

Napięcia bezpieczne i prądy bezpieczne dla człowieka.

Napięcia bezpieczne.

W/g aktualnie obowiązującej Polskiej Normy, napięcia bezpieczne to takie napięcia, których wartości są mniejsze niż wymienione w normie i w znacznym stopniu zależą od warunków środowiskowych przebywania człowieka oraz od rodzaju napięcia.

rodzaj napięciawartości bezpieczne napięć [v]
normalnych (suchych)szczególnych (wilgotnych)ekstremalnych (mokrych)
napięcie przemienne502512
napięcie stałe1206030

Jak widać z tabeli, wartości bezpieczne napięcia stałego są ponad 2-krotnie wyższe, niż dla napięcia przemiennego. Ale dlaczego ? Przecież prąd, główny czynnik powodujący porażenie,  płynący przez człowieka jest taki sam dla napięcia stałego i przemiennego !

Otóż prąd przemienny występujący w sieciach energetycznych, o częstotliwości 50 lub 60 Hz bardzo mocno wpływa na ośrodki nerwowe człowieka, w tym na częstotliwość bicia serca. Napięcie to, przy odpowiednio dużym prądzie może spowodować migotanie komór serca a przez to bezpośrednie zagrożenie życia.

Bezpieczne natężenie prądu.

W zasadzie napięcie dowolnej wysokości nie jest dla człowieka groźne. groźny jest prąd wywołany przez to napięcie, płynący przez człowieka.  Przyjmuje się, że człowiek ma średnio rezystancję ok 1000 Ω. rezystancja ta powoduje przepływ prądu elektrycznego, mniej lub bardziej niebezpiecznego w zależności od napięcia. Prąd płynący przez człowieka został podzielony na 3 poziomy bezpieczeństwa:

poziom bezpieczeństwawartość prądu [mA]bezpieczeństwo
poziom I0,5 – 1próg odczuwalności prądu
poziom II10 – 15próg samouwalniania spod porażenia
poziom III30 – 400próg graniczny niebezpieczny dla życia

Jak wynika z tabeli, przedział prądu poziomu III jest dość szeroki. Wynika to z cech elektrycznych, fizjologicznych i środowiskowych człowieka.

Do czynników elektrycznych można zaliczyć:

  • drogę przepływu prądu
  • czas oddziaływania prądu na człowieka
  • natężenie płynącego prądu
  • rodzaju prądu
  • częstotliwości prądu

Do czynników fizjologicznych zaliczamy:

  • stan rozwoju organizmu ludzkiego
  • stan psychiczny człowieka
  • stan emocjonalny
  • stan zdrowia: cukrzyca, padaczka, astma, choroby serca czy naczyń wieńcowych, alkoholizm

zaś do czynników środowiskowych bierzemy pod uwagę:

  • podwyższoną wilgotność
  • wysoką temperaturę otoczenia
  • nieizolowane, przewodzące podłoże

 

Rodzaje napięć i prądów elektrycznych.

Najczęściej spotykane rodzaje napięć i prądów elektrycznych.

 

Napięcie stałe.

napięcie stałe
rys 4.1 Napięcie stałe

Napięcie stałe to takie napięcie, którego wartość w krótkim okresie czasu nie zmienia się, lub zmiany te są niemierzalne. Napięcie takie wywołuje w obwodzie elektrycznym tzw. prąd stały. Prąd taki, pokazany na wykresie w funkcji czasu, jest linia prostą. Najbardziej znanymi źródłami takiego napięcia są baterie, akumulatory oraz poprawnie wykonane zasilacze, np zasilacze stabilizowane.

Napięcie tętniące

napięcie tętniące
rys 4.2 Napięcie tętniące

Napięcie tętniące, jak pokazuje rysunek, to napięcie którego wartość w krótkim czasie ulega cyklicznym, przewidywalnym zmianom. Napięcie takie występuje najczęściej w błędnie zaprojektowanych lub przeciążonych zasilaczach sieciowych. Napięcie takie na ogół nie jest zjawiskiem pożądanym, powoduje tzw. przydźwięki bardzo często słyszane np w domofonach pod postacią buczenia.

Napięcie zmienne

napięcie zmienne
rys-4-3 Napięcie zmienne

W tym przypadku wartość napięcia jest na tyle zmienna, że nie można przewidzieć jego wartości w czasie. Napięcie może przyjmować wartości ujemne (zmiana polaryzacji). Dostatecznie częste zmiany wartości napięcia i jego polaryzacji często nazywane są szumem.

Napięcie przemienne

napięcie przemienne
rys-4-4 Napięcie przemienne

Napięcie przemienne, często potocznie nazywane zmiennym, jest najczęściej używanym napięciem w energetyce. Jest to specjalna odmiana zapięcia zmiennego, o przewidywalnych napięciach i polaryzacji. Cechą charakterystyczną jest symetryczność napięcia względem osi czasu – wartości napięcia są takie same zarówno dla polaryzacji dodatniej jak i ujemnej. W związku z tym można powiedzieć, że napięcie nie posiada składowej stałej.

Za pomocą transformatorów można w bardzo prosty sposób zmieniać parametry napięcia i prądu przemiennego, zachowując przesyłaną moc. Za pomocą transformatorów, napięcia generowane w elektrowniach są zamieniane na inne, bardzo wysokie , nawet do 750 kV, które mogą być przesyłane na dalekie odległości z małymi stratami mocy. Dla przykładu, moc 750 kW może być przesłana na 2 sposoby: wysokie napięcie 750 kV i prąd z rzędu 1 A lub np 1000 V i 750 A prądu.  Nie wyobrażam sobie średnicy i ciężaru przewodu, mogącego przesłać taki prąd na dalekie odległości. Do tego, ze względu na rezystancję właściwą materiału, powstałyby olbrzymie straty mocy na samym kablu.

Po dotarciu do celu, wysokie napięcia są transformowane do napięć niższych, aż do 230 V, czyli do napięcia występującego w instalacjach elektrycznych, lub wyższych, odpowiednich dla potrzeb zakładów przemysłowych.

Opisane wyżej napięcia wymuszają w obwodach elektrycznych odpowiedni prąd elektryczny: stały, tętniący, zmienny i przemienny, ten ostatni zwany potocznie prądem zmiennym. W dalszych częściach kursu będziemy się posługiwać wyłącznie napięciem stałym lub przemiennym.

Obwody elektryczne

Podstawowe obwody elektryczne.

Tak jak wcześniej napisałem, aby wartości elektryczne były mierzalne, muszą istnieć zamknięte obwody elektryczne. Zamknięte, czyli taki, przez który może płynąć prąd elektryczny. Najprostszy obwód elektryczny przedstawia rys. 1.

prosty obwód elektryczny
rys. 1 Prosty obwód elektryczny

Obwód nazywany jest też obwodem jednooczkowym, w każdym jego punkcie płynie prąd o jednakowym natężeniu. W obwodzie występuję źródło napięcia E, generujące napięcie Uzas, pod wpływem którego płynie prąd I, a ten z kolei powoduje spadek napięcia o wartości U na rezystorze R. W tym przypadku spadek napięcia U na odbiorniku R jest równy Uzas.

obwód elektryczny złożony
rys. 2 Złożony obwód elektryczny

 

Rys. 2 przedstawia obwód elektryczny rozgałęziony, wielooczkowy (2-oczkowy). Poza w/w zależnościami, występują tutaj w różnych miejscach obwodu, różne prądy. Prąd I1 jest równy sumie prądu I2 oraz I3. napięcie zaś, podobnie jak w poprzednim przykładzie jest jednakowe na wszystkich rezystancjach.

I1=I2+I3                 U1=U2=Uzas

Kolejny obwód elektryczny, jednooczkowy, w którym występują 2 rezystory pokazany jest na rys 3.

obwód elektryczny
rys. 3 Szeregowe łączenie rezystorów

W odróżnieniu od poprzedniego obwodu, tutaj prąd w każdym punkcie jest jednakowy, natomiast napięcie Uzas musi się rozłożyć na 2 rezystorach na napięcia U1 i U2.
Można określić, że:

U1/U2 = R1/R2

Z obwodami elektrycznymi ściśle powiązane są prawa fizyczne, nazwane Prawami Kirchhoffa .

 

I Prawo Kirchhoffa

Suma prądów wpływających do węzła równa jest sumie prądów wypływających z tego węzła.

1 prawo Kirchhoffa
rys. 4 1 prawo Kirchhoffa

I1+I5=I2+I3+I4

 

II Prawo Kirchhoffa

W każdym obwodzie elektrycznym zamkniętym suma napięć zasilających E jest równa sumie spadków napięć na rezystorach (odbiornikach)

Patrząc na rys. 3 można stwierdzić, że E czyli Uzas jest równe sumie spadków napięć U2 i U3.

 

Szeregowe łączenie rezystorów.

szeregowe łączenie rezystorów
rys. 5 Szeregowe łączenie rezystorów

rezystancję zastępczą takiego obwodu można obliczyć ze wzoru:

Rz = R1+R2+R3+R4……..

czyli jest to suma wszystkich występujących w obwodzie rezystancji. Przykładając do tak połączonych rezystorów napięcie, będzie się ono rozkładało na poszczególnych rezystorach proporcjonalnie do wartości rezystancji każdego rezystora.

 

Równoległe łączenie rezystorów

równoległe łączenie rezystorów
rys. 6 Równoległe łączenie rezystorów

W odróżnieniu od połączenia z rys. 5, połączenia równoległe powoduje zmniejszanie się rezystancji zastępczej, mierzonej przez omomierz, z każdym dołączonym rezystorem, zgodnie z poniższym wzorem:

1/Rz = 1/R1 + 1/R2 + 1/R3 + 1/R4 + …………

Wartość wypadkowa rezystancji będzie zawsze mniejsza, niż najmniejsza wartość rezystora zastosowanego w obwodzie.

Elektrotechnika – prawa, definicje, wzory

Elektrotechnika – prawa fizyczne, wzory, definicje

Podstawy elektrotechniki, czyli taka technicznej wiedzy o elektryce, opierają się na kilkunastu prawach fizycznych. Tworzy ona swoisty slang, którym elektrycy się posługują, przekazując sobie pokaźną porcję informacji w kilku zaledwie słowach. Określenia typu:

  1. – wali różnicówka
  2. – kopie bolec
  3. – brak masy
  4. – mam faze

są dla elektryka „zrozumiałe inaczej” niż dla postronnego użytkownika energii. Określenia te uruchamiają wyobraźnie, a ta pozwala dość szybko wykryć przyczynę usterki. Przedstawione poniżej prawa i wzory należy znać i się nimi posługiwać odpowiednio do sytuacji.

PRAWO  Ohma

I = U/R     [A=V/Ω]

Wzór dla prądu stałego, wprowadza 3 pojęcia: prąd, napięcie oraz rezystancję (oporność). Prąd mierzony w Amperach, napięcie w Voltach a rezystancja w „omah”. Aby w/w wartości były mierzalne, musi istnieć tzw. obwód: prąd bowiem musi wpływać tam. skąd wypływa. Zgodnie ze wzorem, wartość prądu będzie rosła ze wzrostem napięcia, i malała ze wzrostem rezystancji występującej w obwodzie.

MOC

P = U • I     [W=V•A]

Kolejne pojęcie: moc. Moc zależy od prądu i napięcia, im większe wartości prądu i napięcia, tym większa jest moc. Moc mierzona jest w Watach.

ENERGIA

E=P•t    [Ws=W•s]

Energia to nic innego jak moc odbierana przez odbiornik w określonym czasie. Jednostką energii jest Ws (watosekunda) a także jednostki pochodne: Wh, kWh (watogodzina, kilowatogodzina)

PRAWO  Joule’a-Lenza

                                                                         Q=RI^{2}t\,

W/w prawo określa ilość ciepła wydzielanego w odbiorniku pod wpływem płynącego prądu. Ciepło jest proporcjonalne do rezystancji odbiornika, kwadratu płynącego prądu oraz czasu przepływu. Jednostką ciepła jest J (dżul).  Jest to więc również wzór na energię. Zależność pomiędzy energią a ciepłem jest stała:

J = Ws   czyli 1 kWh = 3,6 MJ (megadżuli)

Z prawa wynika, że wszędzie tam, gdzie płynie prąd elektryczny, rośnie również temperatura. No może poza nadprzewodnikami, gdzie rezystancja jest bliska zeru. Zjawisko wzrostu temperatury przewodnika wykorzystujemy np. w bezpiecznikach topikowych.

 1 J = 0,238846 cal                    1 cal = 4,1855 J

A  caloria to w przybliżeniu ilość ciepła (energii)  potrzebna do podgrzania 1 g wody o 1 st C.

Podstawy Prawne

Informacje oraz podstawy prawne dotyczące zawodu elektryka

Zanim cokolwiek zaczniemy czynić należy zdawać sobie sprawę z faktu, iż obowiązuje nas, elektryków, cały szereg uregulowań prawnych. Poczynając od bardzo ogólnych przepisów prawa a kończąc na szczegółach, należy się z nimi zapoznać. Nie twierdzę, że trzeba znać na pamięć wszystkie paragrafy, dobrze jest jednak wiedzieć, gdzie szukać potrzebnych informacji.

Najwyższymi aktami prawnymi, o których należy wiedzieć to:

  • Prawo Budowlane   z 7 lipca 1994 r. wraz z późniejszymi zmianami (Dz.U. 1994 Nr 89 poz. 414)
  • Prawo Energetyczne z 10 kwietnia 1997 r. wraz z późniejszymi zmianami (Dz.U. 1997 nr 54 poz. 348)

Pod adresami w podanych linkach są też dostępne tzw. teksty ujednolicone, które są najbardziej aktualnymi przepisami z uwzględnieniem dokonanych zmian prawnych.

Kolejnymi przepisami wynikającymi bezpośrednio z w/w aktów prawnych są rozporządzenia wykonawcze do Ustaw, do wydania których poszczególni ministrowie zostali zobligowani.

Wymieniłem najważniejsze, całą resztę pomniejszych można znaleźć w Internecie.

Najbardziej przydatnymi w pracy przepisami są Polskie Normy

I tutaj ciekawostka – Polskie Normy są chronione Prawem Autorskim (art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 12 09 2002 r. o normalizacji (Dz. U. Nr 169 poz. 1386) – i w związku z tym nie możemy ich poznać, choć obecnie ich stosowanie jest obligatoryjne. Trzeba kupić ! Same numery norm nic pożytecznego nie wniosą. Wykaz obowiązujących norm jest tutaj. Organizacją sprzedaży zajmuje się m.in. Polski Komitet Normalizacyjny – sklep internetowy.

Najważniejsze z nich to:

  • PN-IEC 60364
  • PN-EN 60529
  • PN-EN 62305
  • PN-E 08501
  • PN-HD 308

Należy również wspomnieć o normach SEP: np. N_SEP 003 oraz N_SEP 004. Normy te powstały w czasie, w którym Ustawodawca anulował obligatoryjność stosowania norm krajowych. Normy SEP zapobiegły chaosowi, który w naszej dziedzinie byłby tragiczny w skutkach.

Kurs SEP – zostań elektrykiem

Kurs SEP – czyli jak zostać elektrykiem.

W Polsce każdy, kto tylko zamarzy, może zostać elektrykiem. Taka prawda objawiona wynika wprost z przepisów polskiego Prawa. Żaden kurs SEP, odpowiedni profil wykształcenia czy praktyka nie są wymagane.  WYSTARCZY ZDAĆ EGZAMIN !

Elektrykiem może zostać piekarz, stolarz, poeta lub polityk czy filozof, oczywiście nie umniejszając nic w/w zawodom. Wystarczy bowiem przyjść w odpowiednim czasie na egzamin kwalifikacyjny, np do SEP’u, i jeśli ma się choć trochu wiadomości z zakresu szeroko rozumianej elektryki, można uzyskać tzw. uprawnienia SEP gr. 1E, czyli staniesz się elektrykiem z uprawnieniami.

Osobiście jestem tym faktem trochu poirytowany. Bo, dla przykładu, żeby zostać np. doradcą podatkowym, trzeba spełnić szereg warunków, nie łatwych do spełnienia. Pomyłka doradcy podatkowego w najgorszym razie kończy się wydawaniem większej lub mniejszej kasy, zaś pomyłka elektryka może skończyć się dużo gorzej. W obu przypadkach mówię o końcowym odbiorcy usługi.  O ile pomyłka doradcy jest odwracalna (można odpracować stratę), to pomyłka elektryka nie zawsze jest do naprawienia.

W ciągu najbliższego czasu, mniej lub bardziej systematycznie, postaram się przekazać absolutne podstawy wiedzy elektrycznej. Bazując na internecie, różnego rodzaju skryptach, podręcznikach, Polskich Normach i Polskim Prawie, w wielkim skrócie przekażę swoją praktyczną wiedzę w tej materii.

Będę wdzięczny za wszelkie uwagi,wytknięcie błędu czy słowa krytyki, które pomogą w napisaniu tego kursu możliwie bez błędów merytorycznych. I jeśli choć kilku osobom wiedza ta się przyda, wpłynie na poprawę bezpieczeństwa użytkownika końcowego, będę usatysfakcjonowany(sic).